55

55

Finance

NDS jest akronimem nazwy Novell Directory Services noszącego wcześniej nazwę NetWare Directory Services. Obecnie usługa ta nosi nazwę eDirectory. NDS jest usługą katalogową. NDS został stworzony w roku 1993 przez firmę Novell wraz z nową wersją serwera NetWare noszącą numer 4.00. NDS, jako usługa katalogowa, miał na celu zebranie w jednej bazie informacji o kontach użytkowników i grupach - od samego początku jednak przechowywana jest także informacja o innych elementach systemu, jak serwery, podsieci, zasady zarządzające stacjami, informacje o bramach i inne.

Baza ta została rozproszona pomiędzy wiele serwerów sieciowych. Do czasu pojawienia się systemu NDS nie było dostępnych zaawansowanych produktów z rodziny usług katalogowych.
Od wersji 6.0 serwera NetWare NDS został przemianowany na eDirectory i przestał być na stałe związany z serwerami NetWare. Główne cechy charakteryzujące NDS to:
  • możliwość podziału na partycje, czyli wyodrębnione części, które mogą być dystrybuowane na wybrane serwery oszczędzając miejsce i łacza sieciowe (brak zbędnej replikacji)
  • możliwość dowolnego sposobu kształtowania dostępu do danych w replice (kopii partycji), bo repliki mogą mieć tryb Master (nadrzędna, jedna dla każdej partycji), Read/Write (pełny dostęp, wiele możliwych lokalizacji), Read Only(tylko do odczytu, wiele lokalizacji) i dodatkowo w każdym z typów, za wyjątkiem Master, istnieje możliwość wprowadzenia filtrowania replikowanych atrybutów
  • duża skalowalność - możliwe jest osiągnięcie katalogu o rozmiarze przekraczającym 1 miliard obiektów - co zostało potwierdzone w testach i prezentacjach
  • wieloplatformowość - usługa NDS występuje w wersjach m.in. na NetWare, Windows NT/2000/2003, Linux.

  •